Willem Hendrik Hofmans (8)

Rotterdam

Tot aller Welzijn

Theodorus Wylacker werd geboren in Rotterdam op 19 of 20 januari 1804 en werd gedoopt op 20 januari in de RK kerk aan het Steiger. Zijn vader, Petrus Joannes Wylacker was kleermaker; zelf zou Theodorus ook kleermaker worden.

Kennelijk lieten de verdiensten in deze bedrijfstak te wensen over, want vader en zoon zagen zich omstreeks 1830 genoodzaakt een tweede baan te nemen. Voor Petrus was dat ‘Bestelder van het Amsterdamse Binnenveer’, Theodorus werd door het gemeentebestuur gepatenteerd als ‘bedienaar ter begrafenis’.

In deze laatste hoedanigheid moet hij in contact zijn gekomen met Pieter Struijck, ‘verhuurder van rouwkoetsen’.

Struijck en Wylacker richtten op 24 september 1838 samen een begrafenisfonds op onder de zinspreuk Tot aller Welzijn – de eerste als directeur, de tweede als secretaris. Struijck verliet de onderneming echter al in november van hetzelfde jaar, waarna Wylacker verder optrad als directeur-secretaris.

Lees verder “Willem Hendrik Hofmans (8)”

Willem Hendrik Hofmans (7)

Rotterdam

Terug naar Rotterdam

Het laatste bericht uit de Haagse archieven over Willem Hendrik dateert van 18 juni 1839, toen hij aangifte deed van de geboorte van zijn dochter Petronella; hij was toen melkslijter.

Acht maanden later blijkt het gezin in Rotterdam te wonen, aan de Delftsevaart. Op 21 februari 1840 deden Dirk Zeegers, een ‘goede bekende’, en buurman Willem Dijk aangifte van het overlijden van het tweede kind, Willem.

Willem Hendrik zelf was afwezig, hetgeen verklaard wordt door zijn nieuwe beroep: zeeman.

Lees verder “Willem Hendrik Hofmans (7)”

Pieter II Hofmans (6)

Rotterdam

Het Groot-Schippersgilde

De lezers van deze blog zullen op school weleens over de gilden hebben gehoord en zullen zich herinneren dat die uit de Middeleeuwen stamden.

Dat klopt, maar ook daarna – met name in de zeventiende en achttiende eeuw – speelden de gilden een belangrijke rol. Het waren invloedrijke beroepsorganisaties met uiteenlopende functies. Ze zorgden voor een standaard leertraject en stonden garant voor bepaalde kwaliteitsnormen. Daarnaast fungeerden ze als gezelligheidsvereniging en zorgden ze voor ondersteuning van zieke en behoeftige leden en hun weduwen en wezen. Maar ook hielden ze de concurrentie van elders buiten de deur en verzetten ze zich tegen schaalvergroting en mechanisering. Net als tegenwoordig stond belangenbehartiging soms op gespannen voet met technische innovatie.

Lees verder “Pieter II Hofmans (6)”

Tussenbalans

Borculo

Dit stukje meegerekend telt deze blog nu honderd afleveringen.

Ik heb 21 volgers, waarvan de meesten weleens een dagje overslaan.

De meeste views komen uit Nederland, België is een goede tweede, gevolgd door de VS, Duitsland, Zwitserland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. China is hekkesluiter met precies één view.

De respons is praktisch nihil.

Lees verder “Tussenbalans”

Willem Hendrik Hofmans (4)

Den Haag

Kerkelijk huwelijk

In 1648 kwam een eind aan de Tachtigjarige Oorlog. Spanje erkende de Republiek als soevereine staat en beide landen knoopten diplomatieke betrekkingen aan; in 1649 vestigde de eerste Spaanse ambassadeur zich in Den Haag, aan het Westeinde.

Achttien jaar later kocht een van zijn opvolgers het fraaie stadspaleis dat aan de overkant van zijn residentie lag, en vestigde daar zijn ambassade. Het pand kwam bekend te staan als het Spaansche Hof.

De ambassadeur liet boven het koetshuis een privékapel bouwen. Volgens een anoniem verschenen, maar aan de achttiende-eeuwse historicus Jan Wagenaar toegeschreven werkje had deze Spaansche kapel ‘een zeer grooten toeloop’ omdat hier ook in het Nederduitsch werd gepredikt.

Lees verder “Willem Hendrik Hofmans (4)”

Willem Hendrik Hofmans (3)

Den Haag

Burgerlijk huwelijk

Willem Hendrik en Helena trouwden op woensdag 13 augustus 1834 in het oude Stadhuis van Den Haag.

Aanwezig bij de plechtigheid waren – behalve uiteraard Willem Hendrik en Helena – allereerst de ouders van de bruidegom, Pieter Hofmans (56) en Maria Molemans (47); zij zullen met de trekschuit uit Rotterdam zijn gekomen, een tocht van 3 à 4 uur.
Vervolgens de moeder van de bruid, Helena van Vastennouw. Zij woonde in Den Haag, maar verder weet ik niets van haar.
Ten slotte een viertal getuigen – een timmerman, een metselaar, een melkslijter en een hoenderkoper – waarschijnlijk buren, bekenden of wellicht vrienden van het nieuwe echtpaar.

Lees verder “Willem Hendrik Hofmans (3)”